O persoal docente non é alleo á suba da carestía da vida nos últimos anos. De feito é un colectivo no que agromou con forza a precariedade, sobre todo co incremento das medias xornadas e o empeoramento das condicións do persoal interino e substituto. Un salario público xa non garante poder ter unha hipoteca incluso para funcionariado de carreira, o gasto en alugueiros e aloxamento disparouse até en vilas e localidades pequenas, ao que hai que sumarlle combustíbel, peaxe, alimentación, coidado de menores e de dependentes a cargo... Todo isto nun contexto no que se leva perdido un 20% de poder adquisitivo desde o ano 2010 e no que se manteñen recortes como o das pagas extras. Por estes motivos e por solidariedade de clase, o sindicato chama a xuntar a voz do persoal docente á do resto dos traballadores e traballadoras galegas e a parar todo mañá, e facer historia na folga xeral deste 11N.

Son moitas as razóns que ten o profesorado galego para mobilizarse. O pasado curso fíxoo con moita forza secundando até 6 xornadas de folga como non se lembraba desde hai preto de 40 anos e conseguiu que a Consellaría dera algún paso, aínda que insuficiente e dirixido só a un determinado tipo de colectivos e ensinanzas. Mais os problemas de ratios, sobrecarga burocrática, falta de persoal para atender a diversidade, demora na cobertura das vacantes, falta de tempo para coordinacións e participación en proxectos de innovación... seguen máis que latentes.

A todo isto engádese que o persoal docente leva sufrindo unha perda de poder adquisitivo dun 20% desde o ano 2010 o que fai que se faga moi difícil chegar a fin de mes con todo o encarecemento de bens e produtos básicos sexa a vivenda, tanto en propiedade como alugada, a compra de coche ou os desprazamentos pola suba do combustíbel, a alimentación, todo o relacionado coa crianza de menores e coa atención a persoas maiores ou dependentes... Nos últimos anos os salarios docentes incluso de persoal con praza fixa non chegan para hipotecarse con garantías e o incremento das medias xornadas, como todos os contratos Proa+ por exemplo, fan que haxa moito profesorado en situación precaria que ten que depender de aforros ou apoio familiar para sobrevivir economicamente. Isto é algo insólito que a CIG-Ensino vén denunciando e polo que lle vén reclamando á Consellaría que convoque máis vacantes definitivas no Concurso Xeral de Traslados para dar estabilidade ao persoal funcionariado de carreira, que incremente o número de prazas nas oposicións nun proceso con maiores garantías ou que lle permita ao persoal substituto restrinxir por áreas xeográficas sen xustificación as zonas nas que quere traballar. Medidas ás que a Consellaría non atende malia ser unha demanda unánime dos distintos colectivos.

Por todo isto, a CIG-Ensino considera que a folga xeral de mañá é unha folga laboral docente máis e chama ao profesorado a secundala masivamente como unha maneira de expresar o rexeitamento das políticas de recortes, propaganda e privatización da Consellaría de Educación e de desmantelamento dos servizos públicos por parte da Xunta. Ademais, lembra a importancia de irmos da man do resto da clase traballadora e en chave galega, dado que as problemáticas que nos afectan no noso país, pola dispersión e envellecemento poboacional, pola desindustrialización, pola falta de aproveitamento para Galiza dos nosos recursos enerxéticos e por sermos tratados como territorio de sacrificio por parte do capital e dos gobernos, nomeadamente polo galego, que é o que ten a maior parte das competencias fan que esta folga teña características diferenciadas ás doutros territorios do Estado.

A CIG fai, ademais, un chamamento a participar nas manifestacións convocadas pola tarde, que dan continuidade á xornada de folga.

E anima a profesorado e alumnado maior de idade a participar nos piquetes informativos con saída dos seguintes puntos: